Robs Recap #2 – Gestopt bij AD Show en visumafspraak voor NY

Eindelijk sneeuw in Nederland

Door mijn baan als freelance journalist en door mijn extreme drang om nieuwe dingen te ontdekken en te doen, maak ik veel mee. Laat staan als ik straks in New York woon. Al die leuke en bijzondere momenten deel ik graag met jullie, in de vorm van een wekelijkse recap. Zo blijven jullie een beetje op de hoogte van wat ik allemaal doe en wie weet haal je er nog tips of inspiratie uit ook. Vandaag week #2, waarin mijn New York droom vertraging opliep, ik wéér bang was voor Schotse Hooglanders en ik stopte met mijn werk bij AD Show. Lees je mee?

Zo druk als dat de eerste week van januari was, zo rustig was de tweede week. En dat is ook wel eens lekker. Na een week in Amsterdam gewoond te hebben, vertrok ik maandagmiddag naar mijn ouders in Den Hout om daar een weekje te vertoeven in #hotelmama. De rust die weilanden vol schaapjes met zich meebrengen, was hard nodig.

Zoals ik al zei was deze week vrij rustig. Dinsdag had ik voor het eerst in weken een echte vrije dag. Ik vind het als freelance journalist heel erg moeilijk om echt vrij te nemen, dus ik zat alsnog tot 13.00 uur achter mijn laptop om te werken aan mijn artikel over Whatsapploos leven. Dat bevalt overigens nog steeds erg goed. Ook had ik een interview met psychologe Louise Hildebrand, die een blog schreef over de invloed van de chat app.

Mijn een-na-laatste dienst voor AD.nl/show had ik deze woensdag. Ik schreef over de Netflix aankondiging dat er 70 nieuwe Netflix Originals uitkomen in 2021, bracht het nieuws dat de nieuwste James Bond-film wéér is uitgesteld en schreef een recap over het tv-programma Steenrijk, Straatarm met de familie Pos. Dat was één van de leukste dingen van mijn werk voor het AD: onder werktijd tv kijken om er over te schrijven. Als ik dat tegen vriendinnen vertelde, kreeg ik regelmatig de opmerking ‘Ik wil jouw baan hebben’.

Afspraak op het Amerikaanse consulaat in Amsterdam

Donderdag had ik een online meeting met iemand van Stage USA, het bedrijf dat mij helpt met mijn traineeship in New York. Er kon eindelijk een afspraak worden ingepland op de Amerikaanse ambassade in Amsterdam. Daar word ik geïnterviewd en krijg ik mijn visum. Daarna kan ik pas mijn vliegticket boeken en heb ik eindelijk een vertrekdatum. De afspraak staat nu op 22 maart, eerder was niet mogelijk. Dat komt doordat Trump vorige week heeft besloten de visumstop met nog eens drie maanden te verlengen om economische redenen. Als Biden woensdag officieel president is, dan wordt er verwacht dat hij dit terugdraait. Dan kan ik mooi mijn afspraak vervroegen.

En toen was vrijdag daar mijn allerlaatste dienst voor de showredactie van het AD. Schreef ik in augustus nog vol enthousiasme over mijn nieuwe opdrachtgever, nu nam ik er na krap vijf maanden weer afscheid van. Mijn collega’s – die ik nog nooit in het echt had gezien – zwaaide me digitaal uit en hadden zelfs een cadeautje thuis laten bezorgen. Hoe lief! Het laatste stuk dat ik schreef ging over een aflevering van The Voice en was het afgelopen. Heel dubbel, want ik had het er enorm naar mijn zin. Natuurlijk doe ik het voor een goede zaak, verhuizen naar New York, maar toch.

Kater zorgt voor karma

Het weekend verliep net zo relaxt en rustig als de ander weekdagen. Zaterdag had ik een flinke kater, want na mijn laatste werkdag brak ik voor de tweede keer met dry-january. Ik keek Temptation Island in bad, dronk koffie in de tuin met een vriendin en bracht de rest van de dag op de bank door terwijl het sneeuwde. Weken lang – sinds oudjaarsdag – werd er al sneeuw voorspeld en keek ik iedere dag hoopvol uit het raam. Nu was het er eindelijk, kon ik er niets mee #karma.

Sneeuw in Den Hout, Nederland
Sneeuw in Den Hout, januari 2021

Zondag waagde ik een tweede keer een poging in het natuurgebied Huis ter Duin bij Tilburg. Ik moest en zou een keer het volledige rondje lopen, zonder tegen gehouden te worden door Schotse Hooglanders. Ze stonden net als vorige week midden op de weg, maar nu had ik mijn vader bij me en durfde ik er wél langs. Dat leverde mooie plaatjes op. Ook leerde ik dat chloor hetzelfde is als bleek. Dat was een hele openbaring. Hoe vaak ik al niet in de supermarkt heb gestaan en nergens chloor kon vinden. Tja, what can i say: ik blijf blond.

Dat was ‘m weer, de tweede recap! Tot dan :).