NYC Recap #2 | Mijn eerste werkweek, strand en stappen

Na een hele maand vakantie was het deze week zo ver: mijn eerste werkweek in New York. Ik wilde zeggen éindelijk, maar dat is een leugen. Ik vind het helemaal niet vervelend om niet te werken. Maar daar kwam ik ten slotte wel voor. En natuurlijk voor de stad. Die heb ik de afgelopen week ook zeker beter leren kennen. Met name het nachtleven. Lees je mee?

Fun fact: ik tik deze blog vanaf een Amerikaanse computer met idem dito toetsenbord. Wist je dat ze hier nauwelijks gebruik maken van het liggende streepje of puntjes op een klinker? Ik heb vijf minuten van mijn leven verspild met het zoeken van die optie. Wat blijkt: om een é te krijgen moet je de combinatie alt en 01 3 0 gebruiken. 0235 is de code voor de ë. Weird.

Eerst een vrije dag

De eerste werkweek begon lekker relaxt met een dag vrij. Op maandag vierden de Amerikanen Memorial Day. Of te wel: verplicht vrij. Na alle regen van het afgelopen weekend liet de zon zich gelukkig weer zien, dus voor mijn lunchafspraak kon ik eindelijk mijn nieuw geshopte zomeroutfit aan. In de wijk SoHo sprak ik af met een vriend uit Mexico om bij te kletsen en wat te winkelen.

Na een snelle lunch, waarbij ik na weken Eggs Bennedict te craven ze éindelijk at, ging ik te voet verder naar de Brooklyn Bridge. Deze heerlijke toeristische hotspot stond nog op mijn to-see lijst. Klein inschattingsfoutje: ik was niet de enige met dat plan. Men, wat was het druk. Al FaceTimend met Kelly en later Nika sloeg ik me een weg door de toeristen en nam ik het spectaculaire uitzicht over de brug en skyline in me op. Op dat moment wist ik het zeker: ik woon gewoon echt in New York!

Matto Espresso

Dat mijn wekker voortaan iedere werkdag om 07.00 uur gaat, is wel even wennen zeg. Dat strakke ritme dat ik thuis had, is achtergebleven bij de Margeritas en Mezcals in Mexico. Toch sleurde ik mezelf met gezonde tegenzin uit bed om wakker te worden door een kilometer of twee te rennen. Ik kan je vertellen: ik zag er uit als een tomaat. Mijn baas was zo lief om me op mijn eerste dag pas om 10.00 uur te laten beginnen, dus stopte ik voor werktijd nog bij de Bank of America om een rekening te openen. En daardoor kwam ik bijna te laat. Zo typisch Robyn.

Matto Espresso

Het openen duurde iets te lang, dus vijf minuten voor tien kapte ik de bankmedewerker af met de boodschap dat ik in mijn lunchbreak wel terugkwam. Vervolgens liep ik verkeerd en kwam ik echt om stipt tien uur binnen. Thank god dat mijn baas een week in het buitenland is en het meisje dat me inwerkte niets in de gaten had. Ik heb het in iedergeval goed gemaakt door de rest van de week standaard twintig minuten te vroeg te komen. Jammer dat mijn baas dat dus ook niet gezien heeft.

Goed, mijn eerste werkdag. Ik begon met een meeting met de social media specialist van Matto Espresso. Zij is ook verantwoordelijk voor alle andere marketingvormen en haar ga ik het komende jaar helpen. Dat betekent voor nu vooral dat ik haar help met het maken en bedenken van van Instagram stories/posts/reels, nieuwsbrieven, tiktoks, noem het maar op. Uiteindelijk willen ze ook een blog beginnen bij de website, wat goed is voor de SEO (vindbaarheid in Google). Laat bloggen nou net mijn ding zijn.

Nieuwe vrienden

Tijdens mijn tweede werkdag op woensdag kreeg ik al meteen de eer om te figureren in een Instagram Reels voor Pride Month. Ons kantoor zit op W 46th street, achter een koffiezaak. Voor deze video moest ik halverwege de werkdag naar Mercer Street, waar we een koffietent tegenover de main location van New York University (NYU) hebben. Deze locatie hebben we versierd voor pride month en dus meteen een video opgenomen. Prachtig eindresultaat, al zeg ik het zelf.

//www.instagram.com/embed.js
Small drinks of popcorn kennen ze hier niet.

Woensdagavond leerde ik tijdens het avondeten drie nieuwe chicks kennen in het Webster. Twee van hen (Mikela en Andrea) komen uit de staat Indiana en zijn 21, de ander heet Veronika en komt uit Oekraïene. Na het eten besloten we onze nieuwe vriendschap maar meteen te bezegelen met een avondje cocktails downtown. Zoals jullie lezen, heb ik het hier erg vervelend.

Op donderdag sloeg het weer om en was het weer net zo regenachtig als tijdens het Memorial weekend. Saai, want ik zou s’avonds de zonsondergang gaan kijken. Die zijn hier elke avond zo mooi, echt I can’t. Het alternatief was ook niet vervelend: wijn slurpen bij een chique wijnbar met de naam La Compagnie des Vins Surnaturels met de vriend uit Mexico. Dat wijn drinken liep iets uit de hand, ik lag geloof ik om 02.00 uur in bed. De metroverbinding was klote waardoor ik verplicht een Uber moest nemen. 20 dollar voor 15 minuten. Echt, ik ga hier zo veel meer geld uitgeven dan gepland. AU.

Weekend

Zoals je kan begrijpen was vrijdagochtend best pittig. De weinig uurtjes slaap van de afgelopen week hakten er flink in en in het weekend had ik geen tijd om ze in te halen. Vrijdagavond ging ik met wat meiden uit het Webster naar de film Cruella (aanrader!) en zaterdagochtend vroeg zat ik alweer in de trein naar het strand. Samen met Campara en Bence (een jongen uit Hongarije) bracht ik de dag door op Long Island Beach, want er was eindelijk zon. De dag stond wederom in het teken van alcohol. Om elf uur begonnen we al met seltzers (uit redcups, zo Amerikaans). Na een hele dag bakken ontmoette ik ’s avonds Kimberley in het Webster om samen te eten. Zij was die middag aangekomen vanuit Mexico, waar ze ook was voor haar visa. En nu wonen we in hetzelfde gebouw, zo toevallig!

Na een gehaaste Panda Express maaltijd pakte ik de metro naar Campara’s appartement in Williamsburg, Brooklyn voor mijn eerste echte avond uit in New York. We gingen met een promotor mee naar Moxy Magic Hour Rooftop, een club op een dakterras met prachtig uitzicht op het Empire State. En het mooie van uitgaan met een promotor? Alles is gratis. Tegen een uur of twee waren we de club beu en gingen we met zijn tweeën naar een gewone bar. Die zoektocht leverde in Manhattan niets op, dus pakten we de metro terug naar Brooklyn. Ook daar vonden we niets, dus besloten we maar pizzaslices bij Joe te halen en te gaan slapen.

Zondag werd ik dus wakker in Williamsburg, een wijk in Brooklyn waar ik nog nooit geweest was. Na een typische luie kater dag (uitslapen, zonnen in het park, lunchen op het terras) besloot ik nog wat te wandelen door de omgeving. Zo kwam ik uit bij Domino Park, een uitgestrekt park langs de oever met het mooiste uitzicht op de skyline van Manhattan. Zie foto’s, dan snap je wat ik bedoel. Het weekend sloot ik af met Kimberley en een wandeling over door High Line Park (een verhoogd park boven de straat) naar Little Island (een nieuw park op het water) en weer terug. Tijdens het wandelen hebben we volgens mij wel twintig keer gezegd hoe bizar het is dat we hier nu wonen. Ik hoop dat dat gevoel nooit weggaat.

Dat was mijn eerste ‘echte’ werkweek in New York. Vanaf nu bestaan mijn weken dus uit fulltime werken. Komende week wil ik het iets rustiger aan doen (haha, who am I kidding). We gaan het zien, tot volgende week!

random photo dump week 2